با سلام.یکی از عجایب ۸گانه اینبار در منطقه رومشکان از استان لرستان رخ داد.فشار گاز های زیر

زمینی باعث خروج گاز از سطح زمین شده.امروز عصر شخصا رفتم و از نزدیک دیدمش.

نمیدونم چرا امروز این شعر به ذهنم خطور کرد که بنویسمش شاید رفتنیم.ولی عبرت اموز و پند دهندست. 

فقط یک ایرانی هنگام دور زدن با ماشین، بجای استفاده از راهنما، دستش رو بیرون از ماشین میاره!

فقط یک ایرانی میتونه بوسیله بوق ماشین از سلام و احوالپرسی گرفته تا فحش ... استفاده کنه!

فقط در ایرانه که بعد از مراسم ازدواج به عروس و داماد به جای آرزوی خوشبختی انواع راه های کشتن گربه دم حجله را آموزش می دهند.

فقط ایرانی با فکر عاشقی وارد دانشگاه میشه (اینو موافقم)

فقط در ایرانه که اگه دختری بهت محل نمی گذاره میگن می گن عاشقته! و اگر پسری بهت محل نمی زاره اوا خواهره!

فقط یک پسر ایرانیه که بعد از ازدواجش تازه بیاد دوران شیرخوارگیش میوفته و به مادرش وابسته میشه

فقط یک فروشنده ایرانیه که اگه وارد فروشگاه بشی و مثلا یک پیراهن را ازش بخوای بیاره تا پرو کنی میگه "اگه میخری بیارمش"

فقط در ایرانه که بعد از یک تصادف ساده ممکنه قتل اتفاق بیوفته

فقط در ایرانه که داشتن زن با 7،8 تا دوست دختر امری اجتناب ناپذیره

فقط در عروسی ایرانیه که تعداد بچه ها از تمام میهمان ها و خدمه بیشتره

فقط یک مرد ایرانیه که مامانش رو بیشتر از زنش دوست داره

فقط در رستوران ایرانیه که تو بجای معاشرت با کسایی که باهاشون اومدی، بر و بر میز روبروت رو نگاه میکنی

فقط یک خانم ایرانیه که توی سوپر مارکت، سلمونی، مهمونی، صف مرغ و تخم مرغ، کفش پاشنه 25 سانتی میپوشه

فقط در ایرانه که توی مهمونی، آدمها بجای معاشرت کردن و شاد بودن فقط به دنبال ایراد گرفتن و سوژه کردن هستند!

فقط در ایرانه که تا یه مهمون خارجی میاد سریع دور و برش جمع می شن و می پرسن اجاره خونه اون ور آب چقدره؟

فقط یک پدر بیچاره ایرانیه که مجبوره خرج بچه هاشو تا زنده است بده بعد هم بگن بیچاره سنی نداشت سکته کرد!

فقط یه دختر ایرانی این استعداد رو داره که توی گرمای تابستون چکمه بپوشه و توی سرمای زمستون صندل

فقط یک ایرانیه که توی رستوران بعد از خوردن غذاش درخواست ظرف یکبار مصرف میده تا 2 لقمه باقیمونده غذاشو ببره خونه چون فکر میکنه پول داده

فقط یک ایرانیه که تو رستوران سالاد را شخم میزنه و قبل از اینکه غذا رو براش بیارن سیر میشه

فقط یک پدر و مادر ایرانی هستند که چه بچشون 4 سال داشته باشه چه 40 بازم این اجازه را دارن که حتی به آب خوردن بچشون نظارت کامل داشته باشن

فقط ایرانی ها هستند که معتقدن که هنر، فقط و فقط نزد خودشونه

فقط ایرانی ها هستند که در فرودگاه ها یه 40/50 کیلو اضافه بار دارن

فقط ایرانیها هستند که باز هم در رستوران  هتل دوربین بدست از غذا و همه توریستهای دیگه در حال خوردن غذا بدون اجازه فیلم میگیره تا به همه بگه من کجا بودم

فقط در اداره های دولتی ایرانه که هیچ وقت حق با مشتری نیست و هر یک از کارکنان خود مدیر کل آن اداره هستند و در ضمن به نشانه خاکی بودن کفشهاشونو زیر میز پارک میکنند و با دمپایی در اداره میچرخه.

فقط در اداره های دولتی ایرانه که امکان داره پرونده های شما گم بشه.

فقط در ایرانه که پسر به پسر تیکه میندازه تا پیش دوست دخترش کلاس بزاره!

فقط یک ایرانی هست که پیش از یاد گرفتن کامپیوتر، می تونه فیلتر رو دور بزنه!

فقط تو ایرانه که به اسم یکی دیگه نظر میدن !!!!!!مورد توجه دوستان

و در آخر بلا نسبته شما دوستان و حضرات اطبا!!

---------------------------------------------------------------------------

 اینم تقدیم به خرم ابادی های گل(زیبا کنار شهر خرم آباد)

   سلاممممممممممم/همین الان بگم که از اواسط شهریور   ۸۹تااواسط تیر ۹۰ آپ نمیکنم چون میخوام 

   حسابی برا کنکور درس بخونم .... التماس دعاالبته هنوز هستم

پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا راقیمت عشق نداند قدم صدق نداردگر مخیر بکنندم به قیامت که چه خواهیگر سرم می​رود از عهد تو سر بازنپیچمخنک آن درد که یارم به عیادت به سر آیدباور از مات نباشد تو در آیینه نگه کناز سر زلف عروسان چمن دست بداردسر انگشت تحیر بگزد عقل به دندانآرزو می​کندم شمع صفت پیش وجودتچشم کوته نظران بر ورق صورت خوبانهمه را دیده به رویت نگرانست ولیکنمهربانی ز من آموز و گرم عمر نماندهیچ هشیار ملامت نکند مستی ما را

الله الله تو فراموش مکن صحبت ما راسست عهدی که تحمل نکند بار جفا رادوست ما را و همه نعمت فردوس شما راتا بگویند پس از من که به سر برد وفا رادردمندان به چنین درد نخواهند دوا راتا بدانی که چه بودست گرفتار بلا رابه سر زلف تو گر دست رسد باد صبا راچون تامل کند این صورت انگشت نما راکه سراپای بسوزند من بی سر و پا راخط همی​بیند و عارف قلم صنع خدا راخودپرستان ز حقیقت نشناسند هوا رابه سر تربت سعدی بطلب مهرگیا راقل لصاح ترک الناس من الوجد سکاری

ماه رویا روی خوب از من متاب ماه رویا روی خوب از من متابدوش در خوابم در آغوش آمدیاز درون سوزناک و چشم ترهر که بازآید ز در پندارم اوستناوکش را جان درویشان هدفاو سخن می​گوید و دل می​بردحیف باشد بر چنان تن پیرهنخوی به دامان از بناگوشش بگیرفتنه باشد شاهدی شمعی به دستبامدادی تا به شب رویت مپوشسعدیا گر در برش خواهی چو چنگ بی خطا کشتن چه می​بینی صوابوین نپندارم که بینم جز به خوابنیمه​ای در آتشم نیمی در آبتشنه مسکین آب پندارد سرابناخنش را خون مسکینان خضابو او نمک می​ریزد و مردم کبابظلم باشد بر چنان صورت نقابتا بگیرد جامه​ات بوی گلابسرگران از خواب و سرمست از شرابتا بپوشانی جمال آفتابگوشمالت خورد باید چون رباب

از وب دوست عزیز علی موسوی()اگه ناراحت نشه()گرفتمشو تقدیم میکنم به همتون که خیلی  گلین:

بر حلقه ی شب گونه ی چشمان تو سوگند

زل می زنم از دوری تو بر همه یک بند

در آینه رو میکنم و عکس تو در دست

شاید بزند عکس تو در آینه لبخند

دهلیز دلم جای خدا جای تو بطن است

ای بطن تو همسایه ی دهلیز خداوند

آهسته بزن گام در این شهر من ای دوست

اینجا همه خوابند ، و بگذار بخوابند

بس کن تو هم این خیمه و شب بازی خود را

من می شنوم گام تو را عاشق و خرسند

        ای نازنین وطنم ای رومشکان من                    ای سرزمین همیشه جاودان من

      ای برتر از تهران و شیراز و اهواز و یزد            خرم تر از خرم آباد  لرستان  من

      از    آفتاب   تو   دلم    پر فروغ تر                    می تابد و می بخشد عشق بر جان من

     ((رنگین کمان رنگین اهورایی))ات                      سربند چندین هزاره ی نیاکان من

     جا جای تو بوی کوروش می دهد هنوز                  ای یادگار اولین ایران بان  من

     از نام تو میراث روم لرزه گشت                          اکنون هزار بار می لرزد به جان من

     صد ها صدای پای اسب فراری است                     گویا که رخش شیهه می زند زمان من

     رویین تنان به تیر تو در حال سجده اند                   تیری همیشه در  قنداق کمان من

     من از تتیس تو وضو گرفته ام،ولی                        حالا به خاک تو تیمم همانِ من

     تردید اگر هست در این گفته های عشق                    از رود و زاب بپرسید این نشان من

     من فرزند کوروشم نامم جهانی است                      اینجاست نقطه ی عطف تمام جهان من

     از ابرها بپرس صدای رعد رستمی                         پیچیده  در همه ی  هفت آسمان من

     افسوس که از بد خویی شغاد ها                              بستند دستان هزار دستان من

     ای "رومش" عزیزم رامش همه ی  ما                    خونی کن دل همه ی دشمنان من

     از نمره ی  بیست  فراتری  چندت  دهم؟                   صد بیست به صف برایت از امتحان من

     ای افتخار تو افتخار ایران زمین                            رومشکان من ای عشق و ای ایمان من

      ز  دســـــــت  دیــــــــــده  و  دل  هر  دو  فریاد

                                          که  هر  چه  دیده  بیند  دل  کند  یاد

      بسازم  خنجری  نیشــــــش ز  فــــــــــــــــــــــولاد

                                          زنم  بر  دیده  تا دل  گــــــــردد  آزاد

       مردی  واقعی از جنس  ایران...

 زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست

 هر کس نغمه ی خود خواند و از صحنه رود

                                               صحنه پیوسته به جاست

                                               خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

خدایا به هر که دوست می داری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر

است و به هر که دوست تر می داری بچشان که دوست داشتن از عشق

برتر است....

   کار ما شاید این است که؛

                                         که میان گل نیلوفر و قرن،پی آواز حقیقت بدویم 

                                                                                                         «سهراب سپهری»

     هر دم از عمر میرود نفسی

                                       چون نگه می کنم نماند بسی

     ای که پنجاه رفت و در خوابی

                                       مگر این پنج روز دریابی

      خواب نوشین بامداد رحیل

                                       باز دارد پیاده را ز سبیل

       هر که مزروع خود بخورد بخوید

                                       وقت خرمنش خوشه باید چید

                                                                                   « سعدی»    

    بوی بهاران رسید گل ها همه باز شد 

                                                  نغمه ی بلبل باز یکدفعه آغاز شد 

    سبزه نمایان گشت ‌‌گله به کوهسار گفت

                                                  پیام جشن بهار چلچله به سار گفت

     کس زشما نداند چه میکن آن اسد

                                                می کَنَد از بُن ز جا ریشه ی ظلم و حسد    

                                                                                   «رضا امرایی»  

مرغ باغ ملکوتم نِیَم از عــــــالم خاک

                                          چند روزیست قفسی ساخته انداز بدنم

محبت به کسانی که لایق محبت نیستند اسراف محبت است./

                            اگه می تونی  معنی کن:

نقش سرخ حریت بر کاخ بی دادی زنم

                            ظلم را دامن بگیرم شور و بر بادی زنم

 به کسی عشق بورز که لایق عشق است نه تشنه ی

عشق چون که تشنه ی عشق زود سیراب میشود.!!!

حکایت جالبیست که فراموش شدگان هرگز فراموش کنندگان را

فراموش  نمی کنند.!!

عشق تنها مرضی است که بیمار از آن لذت می برد.

{افلاطون}